fbpx
  • De eerste bijeenkomst van het nieuwe Israëlische kabinet onder voorzitterschap van premier Netanyahu en vice-premier Gantz. - Foto: Flash90
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    Invoering Israëlische wetgeving Judea en Samaria onder vuur

    Yochanan Visser - 29 mei 2020

    Het toepassen van de Israëlische wetgeving in delen van de zogenaamde C-gebieden in Judea en Samaria alsmede de hele Jordaanvallei is weer terug op de internationale en Israëlische poltieke agenda.

    Eerder deze week kwam de Jordaanse Koning Abdullah II in het nieuws toen hij waarschuwde voor wat hij noemt de “annexatie van de Westbank” en zei dat dit grote gevolgen zou hebben voor de vredesovereenkomst tussen Israël en Jordaniё. Ayman Safadi, de Jordaanse Minister van Buitenlandse Zaken ging nog verder en zei dat Israëlische soevereiniteit over de bovengenoemde gebieden de zogenaamde tweestatenoplossing zou torpederen en geweld zou veroorzaken.

    Safadie herhaalde ook de oude leugen dat de maatregel ‘Apartheid’ zou veroorzaken in Judea en Samaria waar Palestijnse Arabieren autonomie genieten en in de meeste Joodse dorpen, maar ook Israël zelf mogen werken. Israëlische Joden kunnen echter niet de door de Palestijnse Autoriteit (PA) bestuurde gebieden binnen vanwege het risico dat zij gelyncht zouden kunnen worden.

    “Benny Gantz gaf deze week te verstaan dat er nu ‘veelbetekende diplomatieke gelegenheden op de agenda staan zijn die het gezicht van de regio kunnen veranderen of zelfs verbeteren’.”

    Verklaring Abbas

    De Leider van de Palestijnse Autoriteit, Mahmoud Abbas, legde op 18 mei een verklaring af waarin hij zei dat de PA ontheven was van iedere verplichting onder de Oslo-akkoorden uit het laatste decennium van de vorige eeuw. De verklaring leidde tot sarcasme in Israël waar commentatoren wezen op het feit dat Abbas talloze soortgelijke verklaringen heeft afgelegd in het verleden en ook herhaaldelijk heeft gedreigd om de veiligheidssamenwerking met Israël te beёindigen. Er veranderde echter niets.

    Anderen wezen op het feit dat de PA al onmiddelijk na ondertekening een reeks verplichtingen van de Oslo-akkoorden schond, in het bijzonder in de jaren na september 2000 toen de zogenaamde Tweede Intifada begon die aan meer dan duizend Israëli’s het leven kostte.

    Historische gelegenheid

    Israël komt langzaam onder intense internationale druk om de invoering van soevereiniteit over delen van het C-gebied en de Jordaanvallei te schrappen maar de kans dat de regering in Jeruzalem deze historische gelegenheid voorbij zal laten gaan is klein.

    Kachol Lavan leider Benny Gantz, die nu Israëls Minister van Defensie is alsmede vice-premier, gaf tijdens een fractievergadering van de partij deze week te verstaan dat er nu “veelbetekende diplomatieke gelegenheden op de agenda staan zijn die het gezicht van de regio kunnen veranderen of zelfs verbeteren, inclusief het vredesplan voorgesteld door de Amerikaanse regering”.

    Zijn mede-partijlid Gabi Ashkenazi, die nu Israëls minister van Buitenlandse Zaken is, zei eerder tijdens zijn welkomstoespraak voor het team van het Ministerie van BuZa dat het uitvoeren van het Amerikaanse plan met betrekking tot Israëlische soevereiniteit zijn eerste prioriteit was. Ashkenazi vindt dat uitvoering van wat President Donald Trump de ‘deal van de eeuw’ noemt, Israëls veiligheid voor generaties zal verbeteren.

    Er zijn echter enkele problemen met de uitvoering van die deal.

    Problemen

    Eén ervan is dat ondanks garanties dat geen enkele Jood in Judea en Samaria zijn huis zal hoeven te verlaten onder het plan, er vijftien Joodse dorpen zijn die zullen verdwijnen wanneer de deal wordt uitgevoerd. Dit zijn voornamelijk geїsoleerde dorpen die omgeven zullen worden door een toekomstige Palestijnse staat wanneer die ooit mocht worden opgericht. Andere zogenaaamde ‘nederzettingen’ zullen niet meer uitgebreid kunnen worden en daar zal een bouwstop nodig worden onder het plan.

    Een ander niet gering probleem is dat er 250,000 Palestijnse Arabieren in de C-gebieden leven die zullen vallen onder Israëlische soevereiniteit. Volgens rechtse politici zal Israël niets anders kunnen doen dan hen Israëlisch staatsburgerschap te geven. Diezelfde politici zijn faliekant tegen een ander aspect van Trumps plan, namelijk het oprichten van een Palestijnse staat in 70 procent van wat in Nederland wordt aangeduid als de ‘Westelijke Jordaanoever’ (Judea, Samaria en de Jordaanvallei).

    Zo’n Palestijnse staat zal een trojaans paard worden in het Bijbelse hartland van Israël, zeggen de critici, net zoals Gaza een soort mes op de keel van Israël werd na de eenzijdige Israëlische terugtrekking in augustus 2015. Deze vrees lijkt gegrond gezien het feit dat de Palestijnse Arabieren nooit bereid bleken om terreur af te zweren als middel om hun nationale aspiraties vooruit te brengen zelfs niet na vergaande Israëlische concessies.

    Europese tegenstand

    De meeste Europese landen zijn – voorspelbaar – tegen het Israëlische voornemen om in juli aanstaande Israëlische wetgeving te introduceren in de bovengenoemde gebieden. De kwestie leidde zelfs tot interne politieke spanningen in Tsjechiё, waar Thomas Petricek de minister van Buitenlandse Zaken, op de vingers werd getikt door premier Andrej Babis en President Milos Zeman voor het schrijven van een artikel waarin hij de “annexatie” hevig bekritiseerde.

    Babis en Zeman reageerden als door een adder gebeten en vertelden Petricek dat hij niet zijn eigen buitenlandse politiek kan bedrijven. Tsjechiё is één van de weinige pro-Israëlische Europese landen.

    Israëlische diplomaten ervaren inmiddels problemen in de landen waar zij gestationeerd zijn vanwege het feit dat het hen aan informatie en gedetailleerde kaarten ontbreekt om de soevereiniteitsinvoering uit te leggen aan het publiek. Die kaarten zijn echter nog onderwerp van discussie in Israël waar Amerikaanse en Israëlische diplomaten onder leiding van de Amerikaanse Ambassadeur David Friedman achter gesloten deuren werken aan een definitieve versie van de kaarten.

    Over de auteur