fbpx

Julia: “Ik wil een lichtje zijn in Israël”

Share on facebook
Share on twitter
Share on whatsapp
Share on email

We ontmoeten elkaar in Jeruzalem. Ik als toerist, maar Julia woont hier. Hoe komt een 23-jarige christen vanuit Nederland in Israël terecht?  

“Veel mensen vragen me waarom ik zoveel liefde voor het Joodse volk en land heb”, zegt Julia. “Ik noem dan de tekst van Paulus uit Romeinen 11:31. De Heere Jezus is voor ons aan het kruis gegaan om onze zonden te vergeven. Als we iets begrijpen van de ontferming die we zelf van Jezus hebben ontvangen, dan kan het niet anders dan dat we net als Paulus ontferming tonen aan Gods volk Israël.”

Maar niet iedereen die deze brief van Paulus leest denkt meteen: ik ga naar Israël. Jij wel?
“Nou, zó snel ging het bij mij ook weer niet. Ik ben opgegroeid in een christelijk gezin waarin het geloof een centrale rol speelde. Samen met mijn twee zussen leerde ik van mijn ouders om te leven en handelen vanuit ons geloof. En ook om te bidden voor Israël. De liefde voor het Joodse volk zat er al vroeg in, en werd alleen maar groter toen ik voor het eerst in Israël kwam.”

Wat betekent Israël voor jou?
“Ik geloof dat ik als kind van God een opdracht heb gekregen: het Joodse volk liefhebben. Het Joodse volk is belangrijk voor mijn geloof. Als je gelooft dat de Bijbel het Woord van God is, dan heb je ook liefde voor Israël, Gods volk. Door Israël heb ik God beter leren kennen en het heeft mijn persoonlijke geloof verdiept. Omdat ik zie dat God trouw is aan de beloften die Hij in de Bijbel doet aan Israël, weet ik ook dat Hij trouw is aan Zijn beloften aan mij. In Israël heb ik vaak ontdekt dat God een God van liefde en trouw is. En dat ik op Hem mag vertrouwen en Hem de controle over mijn leven mag geven.”

En nu woon je in Jeruzalem. Hoe ben je hier terecht gekomen?
“Daar verbaas ik mijzelf ook nog wel eens over, haha! Toen ik besloot om mijn leven toe te wijden aan God, zocht ik naar de weg waarvan Hij wil dat ik die bewandel. Ik wil een lichtje zijn op aarde en mijn geloof en de liefde van God uitdragen aan de mensen om mij heen. Uiteindelijk vond ik mijn roeping in de verpleging, waar ik Gods liefde kan uitdelen. Vorig jaar studeerde ik af als verpleegkundige aan de Christelijke Hogeschool Ede. Mijn weg leidde me naar een afstudeerstage in Israël. Ik kwam terecht bij Aleh, een organisatie waar wordt gezorgd voor meervoudig gehandicapte kinderen. En sindsdien ben ik hier niet meer weg gegaan!”

Wat heb je in Israël geleerd?
“Werken bij Aleh heeft mijn leven enorm veranderd. Ik heb geleerd om mijn eigen leven meer te waarderen. Dat het leven puur is, mooi, maar vooral erg kwetsbaar. Ik leerde om achter de problemen en beperkingen van de kinderen te kijken en te zien wie ze écht zijn. Achter elk gezichtje schuilt een persoon. Ik ben dankbaar dat ik de kinderen van Aleh kan zegenen en liefde en zorg mag geven. Bij Aleh komen verschillende culturen samen. Joden, christenen en Arabieren werken er samen. Door deze contacten leer je al je naasten lief te hebben.”  

Welke bemoediging zou je christelijke jongeren willen meegeven?
“Dat staat heel mooi verwoord in Zacharia 8. Dat hoofdstuk maakt duidelijk dat we in een bijzondere tijd leven. We zien het Joodse volk terugkeren naar het land Israël, precies zoals het daar staat. En dan komt vers 23: In die dagen zal het gebeuren dat tien mannen uit alle talen van de heidenvolken, de punt van de mantel van een Joodse man zullen vastgrijpen, en zeggen: Wij gaan met u mee, want wij hebben gehoord dat God met u is. Voor mij is het duidelijk dat ik in dezelfde God geloof als het Joodse volk, de God van Israël!”

Foto: Laura Siegal Photography