Kom alles te weten over het land Israël.

Hoofdstad

 

14944655542_cc4e762062_k (1)De hoofdstad van Israël is Jeruzalem. Jeruzalem is al meer dan drieduizend jaar oud! In de Bijbel wordt Jeruzalem al genoemd in de tijd van Abraham. Maar de stad wordt echt belangrijk als koning David het tot de hoofdstad van Israël maakt. Later bouwt zijn zoon, koning Salomo, er de tempel.

Vele jaren later, aan het begin van onze jaartelling, wordt Jeruzalem een provinciehoofdstad in het Romeinse Rijk. De tempel wordt in die tijd door koning Herodes gerestaureerd en uitgebouwd. In deze tijd wordt de Here Jezus geboren. Hij bezoekt Jeruzalem verschillende keren en gaat dan ook naar de tempel. Jeruzalem is ook de stad waar Hij gestorven, begraven en opgestaan is.

In 70 na Christus werden Jeruzalem en de tempel door de Romeinen verwoest. De Joden werden het land uitgejaagd en kwamen verspreid over de hele wereld te wonen. Maar waar ze ook kwamen te wonen, altijd bleven ze terug verlangen naar Jeruzalem. Bij het bidden staan Joden dan ook altijd met het gezicht richting Jeruzalem. Na een aantal belangrijke feesten, zoals Pesach, zeggen ze tegen elkaar: ‘Volgend jaar in Jeruzalem!’

Na de stichting van de staat Israël in 1948 vielen de buurlanden Israël gelijk aan. Daarbij kwam de helft van Jeruzalem in handen van Jordanië. Pas in 1967 kwam heel Jeruzalem in handen van de Joden. Dat gebeurde tijdens de Zesdaagse oorlog. De buurlanden van Israël, die nog steeds Israël wilden vernietigen, werden in die oorlog in zes dagen door Israël verslagen. Dat was een wonder. De Joden hebben Jeruzalem weer uitgeroepen tot de hoofdstad van Israël.

Niet iedereen is het daarmee eens. Veel landen, waaronder Nederland, hebben daarom hun ambassade niet in Jeruzalem, maar in Tel Aviv staan. Er zijn veel verschillende ideeën over wat er met Jeruzalem moet gebeuren. Sommige mensen vinden dat de stad weer in tweeën moet worden gedeeld: één helft voor de Joden en één helft voor de Palestijnen.

Jeruzalem betekent ‘stad van vrede’. Nu lijkt die vrede soms nog ver weg, maar we mogen weten dat wanneer de Here Jezus terugkomt, Hij die vrede zal brengen. Voor Jeruzalem en voor de hele wereld!

Mensen

14556270134_11050a7eed_k (1)In Israël wonen een heleboel verschillende mensen met verschillende achtergronden.

Joden

De meeste inwoners van Israël zijn Joods. Van elke honderd mensen die je er op straat tegenkomt, zijn er ongeveer 76 Joods. Als je meer wilt weten over Joden en hun geloof, dan kun je kijken op onze speciale pagina met informatie over het jodendom.

Israel Jeruzalem Oude stad met mensen op weg voor het vrijdagmiddaggebed 12-6-2015 foto: Jaco Klamer

Israël, Jeruzalem, Oude stad. Mensen op weg voor het vrijdagmiddaggebed, 12-6-2015. Foto: Jaco Klamer

11221815964_03eedd22f4_kBedoeienen

Arabieren

In Israël wonen ook veel mensen met een Arabische afkomst. Ongeveer twintig procent van de bevolking is Arabier. Ze wonen verspreid door het hele land, maar er zijn ook dorpen waar bijna alleen maar Arabieren wonen.

Veel Arabieren gaan tegenwoordig modern gekleed. De oudere generatie loopt vaak nog in traditionele kleding, de mannen bijvoorbeeld in lange gewaden. Islamitisch-Arabische vrouwen dragen vanwege hun geloof vaak een hoofddoekje.

Veel mensen denken dat alle Arabieren moslim zijn, maar dat klopt niet. Ongeveer twintig procent van de Arabieren in Israël is christen. Dit zijn in totaal dus ongeveer tweehonderdduizend mensen. Bijna alle andere Arabieren zijn moslim.

Veel Arabieren in Israël eten traditionele Arabische gerechten. Hierin worden veel groenten, kruiden en granen gebruikt. Best gezond dus! Voorbeelden van typische Arabische gerechten zijn halva, couscous en kikkererwtenbrood.

Druzen

Als je door Israël reist, zul je soms mannen zien lopen in blauwe kleding en een witte doek op het hoofd. Deze mensen zijn Druzen en ze wonen voornamelijk in het noorden van Israël.

Mannen die religieus zijn, hebben een snor en baard en scheren het hoofdhaar af. Zij dragen blauwe kleding en een witte doek op het hoofd. De vrouwen dragen vaak een mandiel, een transparante losse witte sluier.

Hoewel ze Arabisch spreken en ook hun manier van leven veel op die van de Arabieren lijkt, zien ze zichzelf niet als Arabieren. Oorspronkelijk komen de Druzen uit Egypte, maar nu wonen ze vooral in Israël, Syrië, Libanon en Jordanië. In Israël wonen ongeveer vijftienduizend Druzen.

Het geloof van de Druzen is heel geheimzinnig. Niemand mag er iets van weten, dan alleen zijzelf. Als een kind een jaar of vijf is, begint hij te leren over het geheime geloof van de groep. Hun heilige boek is het Hikmeboek. Druzen geloven, net als de christenen, Joden en moslims, in één God. Daarnaast geloven ze in reïncarnatie. Mensen die in reïncarnatie geloven, denken dat je ziel na het overlijden in een ander lichaam op aarde terugkomt. Dat is dus heel iets anders dan wat bijvoorbeeld christenen geloven. Druzen mogen van hun geloof geen varkensvlees eten, roken of alcohol drinken.

Het eten van de Druzen is in Israël heel bekend. Iedereen vindt het erg lekker. Zo eten ze bijvoorbeeld kube. Dat is een vijf centimeter groot ovaalvormig bolletje, gevuld met groente en vlees. Ook eten ze chewes. Dat is het twee millimeter dikke brood van de Druzen. Je moet er stukje vlees, groentes of kube tussen stoppen, het zaakje oprollen, en eten maar.

Druzen zijn blij dat ze leven in de Joodse staat Israël. Dat komt omdat ze daar vrijheid hebben om hun eigen geloof te hebben. Dat geldt namelijk niet voor de Druzen die in islamitische landen wonen. De Druzen zouden vrijstelling kunnen krijgen van de dienstplicht, omdat ze Arabieren zijn. Toch dienen ze graag in het Israëlische leger en veel van hen hebben zich dapper gedragen in de strijd voor Israël.

Bedoeïenen

Het zuidelijke gedeelte van Israël bestaat bijna helemaal uit woestijn. Deze woestijn heet de Negev. In de Negev wonen naast Joodse mensen ook bedoeïenen. Bedoeïenen zijn Arabische mensen die vroeger door de woestijn zwierven. Sommigen doen dit nog steeds, maar steeds meer bedoeïenen hebben nu wel een vaste woonplaats. De grootste bedoeïenenplaats in Israël is de stad Rahat. Er leven meer dan honderdduizend bedoeïenen in de Negev.

In de gebieden waar veel bedoeïenen wonen, wordt maandelijks of jaarlijks een kamelenrace georganiseerd. De eigenaar van de kameel die de race wint, wordt als een zeer belangrijk persoon gezien.

Een bedoeïen kan heel goed voetsporen volgen. Hij weet dan bijvoorbeeld wanneer iemand daar heeft gelopen en of het de voetafdrukken van een man of een vrouw zijn. Hij kan zelfs zien of de vrouw zwanger is! De bedoeïenen maken ’s nachts gebruik van sterren en planeten. Zo kunnen ze precies bepalen waar ze zijn.

De bedoeïenen zijn heel gastvrij. Voor hun gasten maken ze koffie en lekker eten. Mensaf is de meest bekende maaltijd. Deze bestaat uit rijst bedekt met vlees (rund of lam) dat in yoghurt is gekookt. Ook worden er pijnboompitten aan toegevoegd.

Taal

De taal die in Israël wordt gesproken heet Ivriet. Dat is het moderne Hebreeuws. Deze taal heeft andere letters en wordt van rechts naar links gelezen. Meer dan vijftienhonderd jaar werd deze taal niet gesproken. De taal werd alleen nog gebruikt om in de Thorarollen te lezen en te bidden.

Als een taal niet meer gewoon wordt gebruikt, dan wordt dat een ‘dode taal’ genoemd. Het Hebreeuws was eigenlijk een dode taal. Totdat dit meer dan honderd jaar geleden helemaal veranderde…

Eliëzer Perlman was een Joodse student in Frankrijk. Hij hoopte dat de Joden snel weer vrij in hun eigen land, Israël, zouden kunnen gaan wonen. Maar Eliëzer bedacht ook dat elk land een eigen taal heeft. Daarom moest Israël ook een eigen taal krijgen. Hiervoor was de taal van het Oude Testament het meest geschikt. Deze taal wordt Hebreeuws genoemd. Het Hebreeuws was al meer dan vijftienhonderd jaar niet gebruikt als gewone taal. Daarom waren er ook geen nieuwe woorden verzonnen voor nieuwe dingen. Er bestonden bijvoorbeeld geen woorden voor voetbal, trein en tijdschrift. Er waren duizenden missende woorden. Eliëzer begon aan het enorme karwei om hiervoor nieuwe woorden te verzinnen.

Eliëzer verhuisde naar Israël en begon met een groot onderzoek. Hij las honderden oude boeken. Hij hoopte daarin vergeten woorden terug te vinden. Daarnaast verzon hij nieuwe woorden, als er ergens nog geen woord voor bestond. Voor het verzinnen van nieuwe woorden gebruikte hij ook de talen uit de landen om Israël heen. Soms duurde het wel meer dan tien jaar voordat Eliëzer een bijpassend woord had gevonden!Als hij een woord had gevonden, schreef hij dat met nette letters op een klein papiertje. Op een gegeven moment was zijn studeerkamer bedolven onder een laag van kleine papiertjes. Niemand mocht dit opruimen, omdat Eliëzer bang was dat er papiertjes kapot zouden gaan.

Toen zijn vrouw een muis in de studeerkamer zag, waarschuwde zij Eliëzer. De kleine papiertjes werden straks nog opgegeten door de muis! Hierdoor werd Eliëzer overgehaald om toch zijn studeerkamer op te ruimen. Hij kocht grote houten kisten, waarin de papiertjes met nieuwe woorden werden bewaard. Eliëzer liet kranten drukken in het Hebreeuws. De mensen leerden zo het nieuwe Hebreeuws kennen. In de kranten gebruikte hij nieuwe woorden. Wanneer de mensen een nieuw woord gingen gebruiken, dan was het woord goed verzonnen. De taal die zo ontstond, wordt Ivriet genoemd. Later werd Ivriet in Israël de officiële taal. Wonderlijk hè, dat één man zoveel van een taal heeft bedacht?

Volkslied

 

Zolang in het hart, van binnen

een Joodse ziel levend is

en naar het oosten, vooruit,

het oog naar Zion kijkt

 

Is onze hoop nog niet verloren

de hoop die al tweeduizend jaren leeft

een vrij volk te zijn in ons land

het land van Zion en Jeruzalem

 

Hebreeuwse uitspraak:

 

Kol ‘od ba-le-vav pe-ni-ma

Ne-fesj je-hoe-di ho-mi-ja

Oe-le-fa-aa-tee miz-rach ka-di-ma

‘A-jien le-Tsi-jon tso-fi-ja –

 

‘Od lo ‘av-da tik-va-te-noe

Ha-tikwa bat shnot al-pa-yim:

Le-hi-jot ‘am chof-sjie be-ar-tsee-noe –

E-rets Tsi-jon ve-Je-roe-sja-la-jiem.

 

Luister hier naar het volkslied van Israël:

Vlag

ba01427.jpg

De vlag van Israël bestaat uit een wit vlak met blauwe strepen en in het midden een Davidster. Het witte vlak met de blauwe strepen lijkt op de gebedsmantel die Joden dragen tijdens het bidden. Die dragen ze omdat hij aangeeft dat de Heere God heel dicht bij hen wil zijn. Zo geeft de vlag ook aan dat Israël alleen kan bestaan door de aanwezigheid van de Heere God.

 

Geld

Israëls munteenheid, de shekel, was al in het derde millennium voor Christus een gewichtseenheid voor goud en zilver.

Het woord shekel betekent in het Hebreeuws gewicht. In 1970 besloot het Israëlische parlement, de Knesset, de shekel in te stellen als munteenheid van Israël. In 1985 werd de Israëlische Shekel vervangen door de Nieuwe Israëlische Shekel (NIS). De shekel is verdeeld in honderd delen, die agorot heten.

Klimaat

Israël heeft lange, warme en droge zomers (van april tot oktober) en milde winters (van november tot maart). De hoger gelegen gebieden, met steden als Jeruzalem en Safed, hebben een wat droger en koeler klimaat. De meeste regen valt in het noorden en midden van het land. Sneeuw valt er niet alleen op de berg Hermon; ook in bijvoorbeeld Jeruzalem is het geen onbekend verschijnsel.

Nationaal symbool

Sinds 1949 is de menora, de kandelaar, het nationale symbool van Israël. Naast de kandelaar staan twee olijftakken afgebeeld. Deze zijn onderaan verbonden met het woord ‘Israël’ in het Hebreeuws.

Israel symbool

 

To Top