fbpx
  • Israëlnieuws via Whatsapp

  • Nieuws

    De landbelofte in de tijd

    Binyomin Jacobs, opperrabbijn - 15 november 2016

    ‘Leef met de tijd mee’, was de uitspraak van een chassidische Rebbe. Wat bedoelde deze beroemde en intens vrome Rebbe? Moeten wij meedoen met alle moderne en seculiere grillen van onze samenleving?

    Het Jodendom juicht de ontwikkeling en vooruitgang op velerlei gebieden, waar onder het medische en technische, van harte toe. Maar het verval van waarden en normen, die helaas in onze moderne samenleving zo duidelijk aanwezig zijn, wordt niet door het Bijbels denken gedragen. Denk aan het wegvallen van het gezin als hoeksteen der samenleving, zie hoe er met levensbeëindiging wordt omgegaan, observeer de intense secularisatie. Is de Rebbe van dit moreel verval een voorstander!?

    ‘Maar weet dat Israël niet bestaat dankzij, maar ondanks de Verenigde Naties!’

    Iedere Sjabbat wordt een deel uit de Thora voorgelezen, in alle synagogen ter wereld. En ieder jaar, op Simchat Thora, Vreugde der Wet, wordt de Thora beëindigd en weer opnieuw begonnen. Als de Rebbe spreekt over Met de tijd meeleven, doelt hij op de wekelijkse les die uit de Thora kan worden gehaald.

    Afgelopen Sjabbat lazen wij, ten aanzien van de landsbelofte: G’d zei tegen Abraham: “En wat jou betreft houd je aan Mijn verbond, jij en je nakomelingen in al hun komende geslachten … Besneden wordt bij jullie, al wat van het mannelijk geslacht is” (Genesis 17:9-10). En paar zinnen eerder (Genesis 15:18) staat er, ook ten aanzien van de het land Israël: Op die dag sloot de Eeuwige met Abram een verbond, terwijl Hij zei: “Aan je nakomelingen heb Ik dit land gegeven van de Nijl van Egypte tot aan de grote stroom …”.

    Als we aandachtig deze twee teksten bekijken rijst de vraag: hoeveel verbonden waren er? Er is in feite toch slechts sprake van één verbond waarin G’d het Joodse Volk het land Israël belooft. Maar het lijkt hier alsof er sprake is van twee toezeggingen betreffende hetzelfde land.

    Iedere letter, ieder woord en zeker iedere zin heeft in de Thora een betekenis en een les. Niets staat zomaar per ongeluk dubbel.
    Een verbond is altijd tussen partijen. G’d heeft zich verbonden, door middel van het Heilige Land Israël, met het Joodse Volk en het Joodse Volk op zijn beurt via de Eeuwige met het Heilige Land. Dat zijn dus twee landsbeloften. Maar wat betekent dat, een soort dubbele belofte?

    Hoewel er altijd en ononderbroken Joden in Israël woonden en wonen, zijn ze ook, ten gevolge van de ballingschap, over de hele wereld verspreid. En dus zijn er onder de (al dan niet verenigde) naties stemmen die van mening zijn dat Joden met Israël niet meer verbonden zijn. Leert ons de Thora in de teksten van afgelopen Sjabbat: jullie, Verenigde Naties, vergeten dat de band van Joden met Israël niet uitsluitend een menselijke benadering heeft, maar ook een G’ddelijke.

    G’d is Eeuwig. Het moge dan lijken alsof Joden als gevolg van de diaspora geen recht hebben op het land van hun voorouders, vanuit het perspectief van de Eeuwige, Koning van de wereld, verwoord in de Thora, de Bijbel, is en blijft het verbond overeind, ook als de Verenigde Naties een andere visie hebben. Israël is officieel in 1948 erkend als Joodse Staat door de Verenigde Naties. Geweldig! Maar weet dat Israël niet bestaat dankzij, maar ondanks de Verenigde Naties!

    Over de auteur